Âmâ Peygamber

 

Çalkalanan hayatlar,

Fırtına denizi kudurtmuş

Ehvenişer bir tepe yükseliyor doruğa

Algılar boğulurken, sonsuzca devinen kaosta

Bu tepedir bize sunulmuş umut

Cehennemdeki lütüfkar ev sahibi

Güneş doğuyor, bakın ta en tepesi

Zeus orada güçsüz, Gökyüzü orada bulutsuz

iştahlılara aç, ev sahibinin meyveleri

Duyun beni, lütuftur bunların hepsi

Siz metruklar, umutsuzlar, diyin ki

bu cennet bahçesinde yalnız, ben varım

Fırtına yıldırımlar ve sonsuz kargaşa

Yeis ruhlarınızda

Güneş doğdu burada, kara bulutlar yok oldu,

yalnızca burada

siz zavallılara, anlıyorum ki gerekliyim

bana bir kürsü gerek

burada ve ancak

burada

Beni dinleyin, siz!

kendini unutanlar

kaybolanlar

uykudan

rüyalardan arınma vakti, çünkü burası

Ben varım! Demenin yeri

Kandırılmış ölüm idealistleri

kuzgunlarımın yankıdığı sayısız hiçlik mahpusu

Siz a'maların tek kurtuluşu

 kaldırın artık kafanızı kara topraktan

BAkın, yukarıda ışığın şefkatini yeryüzüne yansıtan

Umudu kulaklarda bir şarkı gibi çınlatan

Ben Varım!

Siz, kibirle yalana sövenler

a'maca yüzünü dönenler, baktığınız yalan

ben bu kulaklara göre ağızım

burası ben varım demenin yeri

çünkü burada, ben varım.