Afrika

 

    

Yürüyoruz ya, nereye çıkacak bu yolun sonu? Bir yol var mı o bile muamma, hayat yalnız muamma, tanrı yoksa indirin nuhun gemisinden hayvanları, boğulsun bütün canlılar. Bir ses olsun, bir ölüm bestesi yazsın insanoğlu. Bağırın, ağlayın ey insanoğlu. Bağlayın beni bir atom bombasına atın Afrika’ya, kalktığımız limana. En azından aslanları görürüm. Tek gerçek değil midir ölüm? Koşalım öyleyse gerçeğe, bana katılın, yok olsun flamingolarla hipopotamlar. Zaten onlar da çok gaddar hayvanlar. İnsanın neslini tükettiği canlı türü kadar ölümü hayat ettim. Varlığını sürdüren canlı türü kadar da yaşamı. Bıkmadınız mı yalanlarla yaşamaktan, bir peygambere çaldıralım davulları, ölüm yolunda önderimiz olsun. Bir bakirenin tecavüze uğradığı anda kazın mezarları, parçalansın cesedi, kanı köpeklere su olsun. Nehirlerden irin aksın, dağlardan alev topları yuvarlansın. En azından cehennemi görürüm.