Mam

 

Üzülüp unutmak;
Hafızamın arkasında gömdüğüm cesetlerim var
Seslerini ara sıra duyduğum
Ölenleri için yas tutup ağıt yakan
Yaşayan tanıdıklar’ım var
Mezarların başında bekleyen umutlar
 
Hafızamın üstünde oturan şeytanım var
Kapılara attığım elime kezzap döker
Zihnimde geziyor umutları avlayan avcı
Kalbimi çiviledi kelimelerin çekici
Bu pası ben değil annem söker
 
Madem öyle bu şiir anneme olsun
Acı çekiyorum sen de duyuyor musun
İşe yaramaz oğlun, senden önce ölecek
Ağıt yakan benim, şeytanı öldürür müsün
Acaba bir gün benden memnun olur musun