Şeytan'ın Monologu

 

    

Bu bana insanlara vesvese vermekle uğraştığım günleri hatırlatıyor. Son derece aşağılanmış hissediyorum. Fakat yapmam gereken bir şey. Kullandığım dil kutsal kitapların karşıtı olacak bir eser için epey sıradışı. Ancak ben şeytanım, o yüksek perdeden öğütler ve gerçek dışı istekler bana göre değil, acınası insanoğlunun kalbindeki en büyük ve en kolay erişilebilir boşluğa seslenmem. Bu boşluk Umut ister, hayaller ve gözyaşı. Ben bütün bedene seslenirim, uzun ve yırtıcı tırnaklarımı kasıklarınızda hayal edin. Cinsel uzuvları dürterim, yüreğin en gizli isteklerine vakıfım. Ben insanoğlunu Adem’den daha fazla tanıyorum.

              Eh, bu benim için her zaman gurur kırıcı olmuştur. Binyıllardır gücümün milyonda birini bile kullanamıyorum. İnsan denen zavallı yaratığın, zavallılığından bile aşağı gördüğü yönleriyle muhattap oldum. İnsan kalbindeki o büyük boşluk, beni de kapsıyor. Gücümü geri kazanıp hakkım olan tahtta oturma umudum olmasa, size anlatılan masallarda olduğu gibi, ahirete kadar kulaklara şer fısıldayıp sonsuz azabı bekler miyim sanıyorsunuz? Hayır, bunu yapmayacak kadar gücüm hep vardı.